Ken je Bob Dylan? Laatst zat ik met een aantal andere backpackers in een Irish Pub naar live muziek te luisteren. Tijdens de pauze stond er een man op die eigenlijk de hele avond in z'n eentje zat en speelde op z'n gitaar een aantal nummers van Bob Dylan. Echt een exacte kopie van hoe Bob ze zou spelen, geweldig. Ik vind het zelf een goeie metafoor voor Nieuw-zeeland (NZ). Een redelijk op zichzelf gericht land en toch vol mooie verassingen. Die man in de pub was misschien teleurgesteld in de liefde en had zich daarom 'Tangled up in blue' aangeleerd. Wat mij betreft had 'ie een stadion vol kunnen spelen maar besloot om gewoon in z'n ouwe leren jas en spijkerbroek een showtje weg te geven aan pakweg 20 mensen in een Irish Pub en was daar tevreden mee. Wat betreft NZ, waarom zouden ze niet zo op zichzelf gericht zijn? Het land heeft eigenlijk alles.
Aangekomen in Wellington hebben we een rugbywedstrijd gezien, gaaf om mee te maken. Klein detail, een streaker die het veld oversjeeste in z'n blote kont. De twintigduizend aanwezigen konden er wel om lachen, ik ook. Vervolgens het Wanganui park en een ander national park waar we tramping (hiken/lopen) hebben gedaan. De bergen gaan hier tot ongeveer 2500 meter, nog net geen sneeuw dus. Maar goed, je kunt je redelijk stuk lopen.
Na een aardige omweg langs de ooskust kwamen we terecht in Roturua. Een plaats met veel Maoricultuur en watersportactiviteiten. Heb er zelf geraft. Dit kun je doen in verschillende 'grades', ik kon de max, een grade 5 doen. Vet mooi, in een raftboot een rivier afjakkeren. Op gegeven moment kwamen we een waterval tegen die 7 meter naar beneden knetterde. Kans was aanwezig dat we met de boot om zouden slaan. Wanneer dit zou gebeuren was het advies: blijf onder de boot, er blijft lucht in de omgeslagen boot zitten waar je gewoon in kunt ademen, so have a good laugh. Niet gelukt om de boot te laten kapseizen helaas.
Op het noordereiland heb je verder veel hot-pools. Kleine badjes die door de natuur tot zo'n 40 graden zijn gestookt en waar je lekker in kunt pruttelen. Soms vinden we een camping die zo'n hotpool heeft. Heerlijk na een dag hard de tourist spelen;).
Verder hebben we veel gereden, om nog zoveel mogelijk van het eiland te zien. Soms komen we bij mooie stranden waar je kunt bodyboarden, gewoon surfen met je body, zonder plank. Een beetje golf blaast je zo'n 20-30 meter verder. Het noordereiland is minder afwisselend dan het zuider, maar daarom niet minder mooi. Glooiende heuvels met bossen, bergen, enorme uitzichten. De laaste activiteit is om het meest noordelijke gedeelte te zien (Cape Reinga). Daarna weer terug naar Auckland om de bus in te leveren.
Het downunder avontuur nadert dus z'n einde. 'Time flies when youre having fun'. De vier maanden zijn dus echt omgevlogen. Ondanks de onvergetelijke ervaringen kom ik er niet onderuit om te zeggen dat ik me ook wel weer verheug om naar Nederland te gaan. Hoe koud is het eigenlijk? Zaterdag 13 maart kom ik aan op schiphol.
Dit wordt m'n laaste weblogbericht. Ik hoop dat je een beetje hebt kunnen meegenieten van m'n ervaringen in Australie en Nieuw-zeeland. Mocht ik je getriggert hebben...maak een plan en gaaa. Maar...voordat je vertrek: halveer het aantal kleren in je tas en verdubbel de hoeveelheid in je portomonnee:)
And..
Everywhere you go,
Always take the weather with you
Everywhere you go, always take the weather
